banner
489
พฤหัสบดี ที่ 16 เดือน พฤษภาคม พ.ศ.2562 แก้ไข admin

ทัศนศึกษา...ของเด็กลูกกรรมกรก่อสร้างเคลื่อนที่


นางสาวทองพูล  บัวศรี

ผู้จัดการโครงการโรงเรียนเด็กก่อสร้างเคลื่อนที่  มูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก

 

          โรงเรียนเด็กก่อสร้างเคลื่อนเมื่อปลายเดือนมีนาคม-เมษายน 2562  ครูซิ้มกับครูจอย  ได้พาเด็กลูกกรรมกรก่อสร้างในแคมป์งานต่างๆไปทัศนศึกษา  พาเด็กออกจากสถานที่เคยอยู่  ทั้งครูและเด็กต่างตื่นเต้นกันคนละหน้าที่

          เริ่มจากบ้านพักกรรมกรก่อสร้าง บริษัทแสงรวี 5 บริษัทโกลเด้น เด็กไปจำนวนกว่า 17 คน ผู้ปกครอง 5 คน เต็มรถตู้แบบอัดกันไป  บางคนก็นั่งตักแม่ หรือบางคนก็นั่งตักพี่คนโต  เสียงเด็กๆบอกว่าต้องแต่งตัวให้สวยที่สุด เพราะเป็นครั้งแรกที่จะออกไปข้างนอก โดยไม่ต้องกลัวตำรวจ   ไปกับครูที่มูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก

          ต่อมาด้วยต้นเดือนเมษายน ที่กำลังร้อน และมีเด็กนักเรียนปิดเทอม  เด็กจำนวน 19 คน ผู้ปกครอง 4 คน เจ้าหน้าที่ของบริษัทมาด้วย 1 คน  งานนี้เด็กๆได้นั่งรถตู้ของมูลนิธิ ใช้คำว่ายัดกันแน่น  แต่ทุกคนให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

          มาถึงแคมป์บ้านพักกรรมกรก่อสร้างของบริษัทพฤกษา ที่แจ้งวัฒนะ  ได้มีคนงานบางส่วนรบเร้าครูว่าอยากไปเที่ยวบ้าง  งานนี้มีเด็กกว่า 12 คน ผู้ปกครองเด็ก 3 คน  นั่งช่วยกันเตรียมอาหารแถมโทรตามครูซิ้มว่าเมื่อไรจะมาถึง  เด็กๆๆแต่งตัวรออยู่นะ

          การท่องเที่ยวครั้งนี้ เด็กกว่า 47 คน ผู้ปกครอง 12 คน จาก 3 แคมป์คนงานก่อสร้าง  ถือว่าเด็กๆได้รับโอกาสในการเรียนรู้จากสถานที่ คือ สวนรถไฟ ที่สวนจตุจักร และพิพิธภัณฑ์ เด็ก


          การเริ่มต้นกิจกรรมของเด็ก คือ  เด็กจะขอเงินจากผู้ปกครอง คนละ 20 บาท มีบางคนที่ ครูซิ้มช่วยจ่ายให้  คือการเช่าจักรยานของเด็ก  ขับขี่รอบสวน  แล้วได้เรียนรู้ในการใช้กฎจราจรว่าขับขี่กันอย่างไร  เมืองจราจรที่เด็กๆๆควรรู้ว่าจะเดินทางอย่างไรไม่ให้ผิดกฎจราจร  เด็กใช้เวลากว่าสองชั่วโมง  บางคนแม่ต้องไปเรียกว่าหมดชั่วโมงการเช่าแล้วต้องเอาจักรยานไปคืนที่ศูนย์   สายตาของเด็กน้อยได้แต่มอง  แล้วบอกว่าที่ห้องของพวกเราไม่มีสถานที่  หันมาหาครูจอยว่า พากันมาอีกนะ  อยากมาอย่างมาก สนุกมากๆๆ

          ครูซิ้มจึงพากันจูงแบบรถไฟ  ต่อไปที่พิพิธภัณฑ์เด็ก  ได้เข้าไปห้องทดลองวิทยาศาสตร์  ผ่านการเรียนที่เด็กได้ทำกับมือ เช่นการกองก่อทราย  การผสมสีด้วยการใช้แม่สีต่างๆ  ตามห้องกว่า 10 ห้อง เป็นอะไรที่เด็กๆๆบอกว่าไม่เบื่อเลย

          ในพิพิธภัณฑ์เด็กมีสวนน้ำสำหรับเด็กๆ  งานนี้มีการถอดเสื้อผ้าเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน  ครูโอกาสหน้าของไปทะเลจริงๆๆได้ไหม   หนูอยากเห็นน้ำทะเล อยากชิมว่ามันเค็มแค่ไหน  อย่างรู้ว่าเมื่อเป็นแผลแล้วโดนน้ำทะเลมันแสบแค่ไหน....อยากไปนะครู


          เล่นให้หมดแรงกันไปเลย เลยบ่ายแล้วงานนี้ ก็หันมาหาขนม นม อาหารกลางวัน  ส่วนมากจะซื้อของสดไปให้แม่ของเด็กที่เป็นผู้ปกครองทำมา  เป็นข้าวเหนี่ยว กับไก่ทอด  แต่บางแคมป์แม่ก็ทำมาเสริมให้เด็กๆ    เมื่อใช้แรงกันอย่างหนักมาก  อาหารที่ว่างอยู่ตรงหน้า จะไม่ให้เหลือกลับไปแน่นอน  เด็กๆนั่งล้อมวงกันกินไปไม่มีอิดออด  ตั้งใจกินเพื่อให้มีแรง   แล้วมาต่อรองกับครูของขี่จักรยานอีกรอบ  ครูก็ต้องว่าต้องกลับถึงที่พักก่อนสี่โมง  เพราะตำรวจยังไม่ได้ออกมาทำหน้าจราจรบนถนนหลวง  ถ้าเจอตำรวจระหว่าทางกลับที่พัก ครูจะซวยเพราะทุกคนผิดกฎหมายหมด   เด็กได้แต่พยักหน้าแบบเศร้า  จึงสัญญากันว่าอีกสองเดือนจัดกันใหม่

          มาส่งเด็กกับผู้ปกครองตามบ้านพัก  แม่ของเด็กที่อยู่ซอยแสงระวี 5  ยืนคุยกับครูซิ้มต่อว่า ขอบคุณทางครูทั้ง 2 คนที่ช่วยให้ได้เห็นอะไรที่นอกจากในบ้านพัก  พวกเขาอย่างดีก็แค่ลูกๆไปห้างสรรพสินค้าที่ แจ้งวัฒนะเท่านั้น เพราะถ้าไปไกลเจอตำรวจจับเสียเงิน ไม่คุ้มกัน   สรุปพ่อเด็กบอกว่านอนเล่นที่ห้องพัก  วันนี้ครูพาไปไกลมาก เด็กได้เห็นอะไรเยอะแยะมาก  รับรองคืนนี้ได้เล่าให้พ่อฟังทั้งคืนแน่นอน  ครูคะนี้ใช่ไหมว่าประสบการณ์ที่เห็นของจริง แล้วเด็กได้เล่นจริง ไม่ได้เห็นแค่ในโทรทัศน์  ถ้าอยู่กัมพูชา เด็กยิ่งไม่ได้เห็นอะไรเลย  ขอบคุณนะครู  ขอบคุณแทนเด็กๆด้วย

          พอมาส่งเด็กที่บ้านพักของบริษัทอิตาเลี่ยนไทย เจ้าหน้าที่ของบริษัท เขามาจับมือครู  กล่าวคำขอบคุณ ที่เปิดการเรียนรู้ให้กับเด็ก  แต่ที่สำคัญของฉันเองที่เป็นเจ้าหน้าที่ที่ดูแลเด็กๆ  จะได้นำเสนอของบประมาณมาสนับสนุนให้เด็กกลุ่มนี้ได้เรียนรู้แบบไม่ต้องเสียเงิน   เสียเพียงค่าขนม ขนม อาหารกลางวัน   เราจะได้ทำงานร่วมกันนะครู ขอบคุณอีกครั้ง...

          สำหรับที่พฤกษา  เสียงพ่อบ้านตระโกนมาแต่ไกลเลยว่าขอบคุณมากนะครู  ที่ให้เด็กได้รับโอกาสเหล่านี้ขอบคุณ ทางมูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก ที่ส่งครูลงมาทำงานกับเด็กๆ  ขอบพระคุณครับ....

          การเปิดโอกาสให้เด็กเข้าถึงโอกาสเพียงแค่เที่ยวสวนรถไฟ พิพิธภัณฑ์เด็กก็เป็นสร้างที่ยืนทางสังคมให้กับเด็กเราทุกคน