พื้นที่หลักหก ชุมชนเก้าไร่

           ครูมาทำอะไรกันหรือครู...

          รถสวยครูนะ ครูเหมือนรถขายกาแฟเลยครู   เป็นรถที่ปรับมาเป็นโรงเรียนเด็กก่อสร้างเคลื่อนที่   ในรถมีอะไรบ้างหรือครู....

          มีอุปกรณ์การเรียน มีหนังสือ มีการ์ตูน มีหนังสือนิทาน  ตลอดจนของเล่น

          แล้วครูจะเอารถคันนี้ลงมาให้เด็กหรือ..!!!!!

          แล้วครูจะลงมาสอนเด็กเอง...!!!!!!  พร้อมทำกิจกรรมกับเด็กเพื่อให้เด็กมีความพร้อม 

          สายตาของเด็กน้อยอายุประมาณ สามขวบ  กำลังหัดพูด   ลุกจากอกแม่มาแตะที่แขน เอามือ เกาะที่ไหล่ครูซิ้มทันที    ครูกำลังนั่งคุยจับวงกันอยู่กับกลุ่มแม่บ้าน  สาวน้อยเป็นหลานของแม่บ้าน

          เป็นสัญญาณอันดี  สำหรับการเริ่มพูดคุยกันวันแรก

          เมื่อเห็นเด็กน้อยอยากเรียน อยากคุย อยากเล่นของเล่น  ฝ่ายแม่บ้านก็บอกว่ายินดี เลย ครูจะมาวันไหน  เดี๋ยวพวกเราจัดสถานที่ให้ว่าจะสอนตรงไหนดี

          แม่บ้านที่เป็นผู้หญิงให้คำสัญญาแบบนี้ ชาวบ้านเต็มร้อย  อยากที่จะร่วมกิจกรรมด้วยแน่  ทำอะไรก็อยากให้เด็ก เด็กได้ทำ   แบบนี้การเรียน การสอน การมีส่วนร่วม งานแบบนี้สนุก   เพราะกลุ่มแม่บ้านเองก็ต้องการด้วย

          ฝ่ายพ่อบ้านที่เข้ามาสมทบ รีบอธิบายสถานที่ก่อสร้างบ้านพักของกรรมกรก่อสร้างทันที่ว่า

          ครูครับสำหรับบ้านพักของคนงานก่อสร้างบริษัทอิตาเลี่ยนที่ทำการก่อสร้างรถไฟฟ้าสีเขียว ลักษณะห้องพักคนงานจะเป็นมาตรฐาน  แบ่งเป็นสัดส่วนชัดเจน  โดยมีคนงานทั้งหมดประมาณ 3,000 คน   มีสัญญาเช่าพื้นที่อีกประมาณ 10 ปี แบ่งเป็นคนงานของบริษัท 2,000 คน และเป็นคนงานรายวัน 1,000 คน 

          พ่อบ้านเล่าเสริมต่อว่า บริษัทอิตาเลี่ยนไทย มีคนงานสองระบบด้วยกัน  คือคนงานไทยส่วนมากเป็นพนักงานกินเงินเดือนของบริษัท  ส่วนมากมีครอบครัวที่ติดตามมาอยู่ด้วย  เพราะห้องพักแต่ละห้องเป็นสัดส่วน

          อีกระบบคือการ ทำ MOU ระหว่างประเทศ ทั้งพม่าและ กัมพูชา  จะเลือกทำเฉพาะกลุ่มแรงงานที่ไม่มีครอบครัว ช่วงอายุ 20-40 ปี เท่านั้น  เพราะเป็นช่วงวัยแห่งการทำงาน  โดยการทำงานเชื่อมกับบริษัทจัดหางานของประเทศนั้น  คนงานทุกคนจึงถูกต้องตามกฎหมาย  มีการขึ้นทะเบียนแรงงาน มีบัตรขออนุญาตทำงาน  มีบัตรประกันสุขภาพ  ตลอดจนการเดินทางของคนงานระหว่างการทำงานในเขตกรุงเทพ

          สภาพของที่พักเป็นสองชั้น โดยใช้แผ่นไม้อัด และแผ่นยิปซั่มสำเร็จรูป  มีมาตรฐานในการสร้างห้องพัก  มีการตรวจสภาพอยู่เป็นประจำด้วยเหตุที่ว่า  บริษัทรับเหมาการก่อสร้างของรัฐ   กรมแรงงานจึงเข้ามาตรวจสถานที่พัก  และอุปกรณ์การทำงานอยู่เป็นประจำ

          มีสถานที่อาบน้ำแบ่งสัดส่วนชาย-หญิงอย่างชัดเจน  พื้นระหว่างทางเดินระหว่างโซนบ้านพักมีการเทพื้นปูนซีเมนต์อย่างดี  มีระบบระบายน้ำที่ใช้แล้ว ลงท่ออย่างเป็นระบบ

          เรื่องห้องส้วมมีการวางระบบอย่างดี เพียงพอกับจำนวนคนงาน  มีแม่บ้านและพ่อบ้านดูแลความสะอาดพร้อมทั้งระบบการเข้าอยู่อาศัย  ตลอดจนการรักษาความสะอาด

          การวางพื้นฐานทั้งการก่อสร้างบ้านพักและสาธารณรูปโภค  อย่างดี มีการทำสัญญาเช่าพื้นที่แห่งนี้อีก สิบปี  อย่างนั้นอยู่กันอีกระยะยาว

          ห้องพักแต่ละห้องมีการติดแอร์พร้อมติดมิเตอร์ในการเสียค่าไฟฟ้า ค่าน้ำกันเอง  สำหรับคนงานก่อสร้างโซน A-B เพราะเป็นคนงานของบริษัท    จึงทำให้คนงานเหล่านั้นมีเครื่องใช้ไฟฟ้าพร้อมเหมือนอยู่บ้านตัวเอง  ขนาดห้องพักกว้างและยาวกว่าที่อื่นๆ  เพราะต้องอยู่กันทั้งครอบครัว ตั้งแต่สามคนจนถึง 6 คน  และจัดเป็นสัดส่วน   ซึ่งถือได้ว่าที่พักได้มาตรฐานเกือบเหมือนอาคาร อพาร์ทเม้นท์ทั่วไป  คนงานจึงอยู่กับบริษัทมาอย่างต่อเนื่อง

          แม่บ้านเสริมต่อว่า บริษัทให้ความสำคัญกับการศึกษาของลูกหลานที่ติดตามพ่อแม่  ส่วนมาก การก่อสร้างบ้านพักของคนงานจะใช้เวลาอย่างห้าปี จนถึง เก้าปี

          สอง สิ่งที่บริษัทให้ความสำคัญคือการศึกษาของเด็ก  เด็กทุกคนที่เข้าเกณฑ์การเรียนต้องได้เรียนหนังสือหมดทุกคน  โดยทางพ่อบ้านกับทางแม่บ้าน ถูกรับมอบหมายที่จะต้องนั่งสองแถวของบริษัท/หรือรถส่งคนงานของบริษัทไปรับ-ส่ง ที่โรงเรียนเปรมประชาจำนวน 19 คน  เด็กที่ไปเรียนส่วนมากเป็นเด็กไทยทั้งหมด  ค่าใช้จ่ายทางพ่อแม่ของเด็กจ่าย  แต่โชคดีเป็นโรงเรียนของกรุงเทพมหานคร ที่มีทั้งอาหารเช้า และอาหารกลางวัน  ค่าคอมพิวเตอร์  ค่าครูสอนภาษาอังกฤษ ภาษาจีน อุปกรณ์ต่างๆผู้ปกครองไม่เสียเงิน  เด็กได้เรียนพ่อแม่ก็ทำงานอย่างสบายใจ

          แต่ยังมีเด็กอีกกลุ่มหนึ่ง เป็นเด็กก่อนวัยเรียนอายุ 2 -4 ปี จำนวนกว่า 13 คน  ที่ก็อยากเรียนรู้เหมือนกัน  ผู้ปกครองเด็กหลายคนก็บอกว่าอยากอ่านและเขียน  เพราะเวลาสอนการบ้านลูก จะได้สอนลูกได้บ้าง

          กลุ่มแม่บ้านก็อยากฝึกอาชีพเหมือนกัน เพราะรอลูกกลับมา กลางวันว่าง  มาสอนทำสร้อยข้อมือ  มาสอนงานประดิษฐ์ เล็กๆน้อยๆ  ดีกว่าปล่อยเวลาให้หมดไป  รอลูกกับสามีกลับมา

          โรงเรียนเด็กก่อสร้างเคลื่อนที่เข้าไปตรงความต้องการของกลุ่มบ้านที่ว่างงานทันที่  ทั้งการเรียนรู้ งานขอทาน  ตลอดจนครูสอนทำอะไรทำหมด

          ทุกวันอังคาร แม่บ้านพร้อมเสื่อ พร้อมอาหารกลางวัน  มานั่งคอยตั้งแต่เก้าโมงเช้า  กลุ่มแม่และเด็กอ่อนก็เข้ามาที่จะยืมหนังสือนิทานไปอ่านให้ลูกฟัง

          ครูค่ะ ยืมหนังสือนิทานไปสองเล่มนะค่ะ  อาทิตย์หน้าคืนค่ะ

          ครูครับ ผมยืมหนังสือฝึกอ่าน ก. ถึง ฮ.นกฮูก  และหนังสือเขียนตามรอยอีกหนึ่งเล่มฝึกให้หลานที่เข้าเรียนแต่เรียนไม่ทันเพื่อน ฝึกนะครับ

          ครูครับผมขอโต๊ะญี่ปุ่นสักตัวได้ไหม  หลานผมมันเป็นเด็กกำพร้า พ่อกับแม่เลิกกัน ผมเป็นปู่เอาเขามาเลี้ยงรักเสมือนลูก  ส่งเข้าเรียน  ผมขอให้หลานเอาไว้ใช้เขียนนะหนังสือนะครู

          ครูค่ะ  การบ้านเด็กสมัยนี้ ยายสอนไม่ได้จะทำอย่างไรดี   คุณยายยังสาวอายุเพียง 32 ปี ที่อาดูรต่อหลานสาวตัวน้อยที่ไปโรงเรียน

          ความใส่ของผู้ปกครองเด็กส่งผลให้เด็กน้อย น้อย อยากเรียนหนังสือ

          มีเด็กหนุ่มวิ่งหน้าตาตื่นมาบอกว่า ครูครับ ผมอยากเรียนต่อ  เรียนการศึกษานอกโรงเรียนก็ได้  ผมอายุแค่ 14 ปีเอง  บริษัทเขายังไม่รับผมเข้าทำงาน อยู่เล่นมือถือไปวันๆ เบื่อแล้วครู

          ฝึกอาชีพก็ได้นะ   เวลาแถวนี้มีที่ไหนบ้าง   ครูซิ้มแนะนำที่บ้านพักฉุกเฉิน  พอแนะนำไปนึกขึ้นมาได้   เธอเขารับแต่ผู้หญิง  ครูให้คำแนะนำผิดไป   เดี๋ยวครูหาสถานที่ก่อนนะ

          ครูมีนมผงบ้างไหม  แม่ของเด็กอายุแค่ 14 ปี เอง มันไม่มีน้ำนมให้ลูก  สงสารเด็กที่เด็กกินไม่อิ่มจำเป็นต้องหานมผงมาเสริม   อย่างนั้นอาทิตย์หน้าหรือวันนี้ให้พ่อขับรถตามครูมาที่มูลนิธิฯ นะจะได้เอาแพมเพิสไปให้ลูกด้วย  มีเสื้อผ้าเด็กอ่อนแบ่งปันกัน  จะได้ไม่ต้องซื้อเสื้อ 

          สิ่งเหล่านี้ครูโรงเรียนเด็กก่อสร้างเคลื่อนที่ ได้ทำคู่ขนานไปกับการเรียนการสอน  รับฟัง แลกเปลี่ยนในการดูแลเด็ก   ให้คำแนะนำเรื่องให้นม  เรื่องการฉีดวัคซีน  การเรียนของลูก

          สิ่งที่กลุ่มแม่บ้านได้คือการสอนถักสร้อยข้อมือกันเอง  การถักสร้อยคอ  อย่างสนุกสนาน  มีบางคนที่ไปเคยเรียนแบบฝึกอาชีพ  มีบางคนที่เคยถักขาย  มีอีกคนที่เคยเป็นลูกจ้างขายของที่จตุจักร  จึงบอกว่าลายนี้ขายได้

          กิจกรรมที่โรงเรียนเด็กก่อสร้างจัดให้จึงเป็นสิ่งที่ต้องการของทุกกลุ่ม  โรงเรียนเด็กก่อสร้างเคลื่อนที่ ได้เขามาเสริมทักษะและสิ่งที่เขาอยากเรียนรู้  ตอบโจทย์ของกลุ่ม ตามวัตถุประสงค์ของโรงเรียน

          ครูอย่าเพิ่งกลับกินข้าวกันก่อนนะ   เตรียมส้มตำเอาไว้แล้ว  กินหน่อยเถิด

          ความรู้ของครูเป็นทั้งผู้ให้และผู้รับ  เช่น  เด็กกับเด็ก  เด็กเป็นผู้รับอยากเรียนรู้สนุก  ครู ได้รับความสุขกับงานที่ครูทำ....