โควิด-19 กับเด็กลูกกรรมกรก่อสร้าง (ตอน 2)

นางสาวทองพูล  บัวศรี

ผู้จัดการโครงการครูข้างถนน  มูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก

               เมื่อทีมงานโรงเรียนเด็กก่อสร้างเคลื่อนที่ ได้ลงชุมชนเสือใหญ่อุทิศ  โดยคนประสานงานในพื้นที่  บอกกับครูว่า   ชุมชนอื่นๆ เขาได้แจกถุงยังชีพกันหมด ยกเว้นกลุ่มคนที่อยู่ในซอยจันเกษม26-9  จำนวน กว่า 60 หลังคา  แต่ที่แย่ที่สุดมีประมาณ 13  ครอบครัว เด็กกว่า 30 คนเท่านั้น

               ครูซิ้ม ที่เป็นทีมงานก็มากระทุ้งต่อว่า  หนูเคยอยู่ที่นี้ ในชุมชนแห่งนี้  มาหลายสิบปี   แม่ก็อยู่  แต่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่แล้ว  มันมีปัญหาเพราะชุมชนแห่งนี้ไม่ได้รับการยอมรับเพราะไม่มีบ้านเลขที่  มียาเสพติดในชุมชนหนักมาก   ตา/ยาย/ย่า/น้า/อา  ต้องอยู่กับกองขยะที่ไม่ได้รับการจัดการ  สภาพที่พักไม่เหมาะสมกับการอยู่อาศัย  

               แต่ก็มีเสียงของคุณย่า/คุณยาย  บอกว่าอยู่กันมาตั้งแต่เกิดแล้ว  แล้วก็ขอตายตรงนี้แหละ   มีผู้สูงอายุกว่า 12 คน  มีผู้ป่วยติดเตียง 3 คน  สิ่งที่พบอีกประการหนึ่ง ผู้สูงอายุทุกคนต้องทำงาน เพื่อเอาเงินที่ได้มาเลี้ยงดู ลูกหลาน ไปเยี่ยมลูกที่อยู่ไกลถึงฮ่องกง (คดีที่ถูกจับกัน คือ ยาเสพติด(ส่วนมากจำหน่าย)  ลักทรัพย์ (โดยเฉพาะมอเตอร์ไซด์)  ปล้น/ละเมิดทางเพศ  สิ่งเหล่านี้สะท้อนให้เห็นว่า  ขาดความรับผิดชอบในตนเองอย่างชัดเจน  หลานจึงต้องส่งให้ ตา/ยาย/ย่า เลี้ยง)

               ผู้สูงอายุ มีอายุถึง 70-79 ปี  ที่ต้องนั่งแกะเส้นทองเหลือง เพื่อขายเอาเงินมาจ่ายค่าเช่าบ้าน/อาหารการกินของ หลาน หลาน เองก็ต้องช่วยในแต่ละวัน  เพื่อมีอาหาร

               แม่เลี้ยงเดี่ยว ลูกชายโตเรียนในระดับ ปวช. เมื่อเทอมที่แล้ว ค้างค่าเล่าเรียน จำนวนกว่าหกพันบาท   เมื่อครูได้มี ทีมงานชอง บริษัทกรุงไทยการไฟฟ้า มาทำกิจกรรม  ได้ให้ทุนการศึกษา ปีละ 40,000  บาท  ช่วยชีวิตเด็กพร้อมกับครอบครัว  อย่างน้อย  ลูกฉันได้เรียนต่อ  ลูกไม่ต้องกังวลกับค่าบำรุงการศึกษา  พ่อ/แม่พร้อมก็ช่วยกันหาคือค่าพาหนะ/ค่าอาหารการกินไปโรงเรียน

               ครูค่ะ/ครูครับ  เหมือนเทวดามาโปรดค่ะ    ให้ได้กิน ให้ได้เรียน  ให้ได้มีกระเป๋ารองเท้าใหม่ไปโรงเรียน  เจริญ เจริญ เจริญ  นะครู

               สำหรับการช่วยเหลือผ่าน โรงเรียนเด็กก่อสร้างเคลื่อนที่  ช่วยเหลือครอบครัวตั้งแต่มีนาคม 2563  จนมาถึง  ต้นเดือนตุลาคม 2563 

 

               1. ครอบครัวที่เป็นกลุ่มลูกกรรมกรก่อสร้าง จำนวน 16 แห่ง  และใน 2 ชุมชน รวมทั้งหมด 18  พื้นที่ ได่วยเหลือ จำนวน 518  ครอบครัว  รวมทั้งคนพิการ ผู้สูงอายุ ผู้ป่วยติดเตียง

               2.เด็กที่ทางโรงเรียนเด็กก่อสร้างเคลื่อนที่  และอยู่ในครอบครัว มีตั้งแต่แรกเกิดจนถึง อายุ 18ปี  ที่อยู่ในแคมป์บ้านพักกรรมกรก่อสร้าง   จำนวน  693  คน  (รวมกลุ่มนักเรียน ที่ปิดภาคเรียนจากต่างจังหวัด ที่มาติดค้างกับครอบครัวด้วย)

               3.ทางโรงเรียนเด็กก่อสร้างเคลื่อนที่  ดำเนินมอบกระเป๋า  มอบรองเท้า/อุปกรณ์การเรียน/ชุดลูกเสือ/ชุดยุวกาชาด   และชุดนักเรียน   จำนวนทั้งสิ้น  222 คน   เป็นการเพิ่มจำนวนอย่างมาก เพราะผู้ปกครองของเด็ก ไม่มีรายได้เข้ามา ในการจัดการซื้อข้าวของอุกรณ์การเรียน/รองเท้าให้กับเด็ก

               เสียง ยาย/ย่า ของเด็กเหล่านี้ เอาให้ชีวิตรอดให้แต่ละวันก็ยากแล้วครู    ไม่ต้องกำหนดอนาคตให้เลย  ยาเสพติดในชุมชนก็เยอะ   อบายมุขดึงเด็กออกจากบ้านเยอะไปหมด  มีแต่เสี่ยงๆทั้งนั้น   โควิด-19 มา  เหมือนมาซ้ำเติมชีวิตที่อด  ยิ่งอดยิ่งขึ้น

 

               ครูเอง ก็มอบครูซิ้มประสานงานกับพ่อบ้านในบริษัทที่โรงเรียนเด็กก่อสร้างทำงาน

               1.บริษัทอิตาเลี่ยนไทย  จำกัด ชุมชน 9 ไร่  ครูครับนโยบายของบริษัทไม่ให้หน่วยงานไหนเข้าบ้านพักคนงานเด็ดขาด   แต่มีหลายครอบครัวที่ ทั้งพ่อ/แม่ หยุดงาน มีเด็กด้วย   อดกันทั้งนั้นเลย  แต่ผมให้มาจัดกิจกรรมที่  ทางเข้าบ้านพักคนงาน  โดยมียามดูแลในการวัดไข้ทุกคน   ล้างมือ ปิดหน้ากากอนามัย  แต่กิจกรรมในแต่ละครั้ง  ไม่เกิน 30 นาที นะครู  สำหรับ พื้นที่ทางโครง ได้เข้าไปทำกิจกรรม  ทั้งถุงยังชีพ สำหรับครอบครัว  ขนม/นม หน้ากากอนามัย สำหรับเด็ก  พร้อมทั้งกระเป๋า/อุปกรณ์การเรียน รองเท้า ชุดนักเรียน  จำนวน  11 ครั้งด้วยกัน

               2.บริษัทชิโนทัย  จำกัด ทั้ง 2 แคมป์คนงานก่อสร้าง วัดเขามา และโรงแรมริเวอร์เพลส (ข้างบริษัทนารายณ์)  ความเข็มงวดมีมาก  ตั้งแต่การฉีดพ่นด้วยแอลกฮอลส์(สุดท้าย ทางโครงการฯต้องมอบแอลกฮอล์/เจลล้างมือ  ที่ได้มาจากเพื่อนพ้องน้องให้กับพ่อบ้านไว้ดำเนินการ) ได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดี  ด้วยเสียงของเด็กและแม่เด็กส่วนมาก  ให้ทางทีมงานครูลงมาแบ่งปันเถอะ  งานก็ไม่มี เงินก็ไม่มีซื้อเงิน