ตามรอยพ่อ...เพื่อ...พอเพียง...ตอนที่ ๒ เรียนรู้ ปรับปรุง เปลี่ยนแปลง

     เรื่องก็มีอยู่ว่า...ปลูกแล้วไม่ได้กิน...เรื่องดินเรื่องน้ำเป็นเรื่องใหญ่...

       จากความเดิมตอนที่ ๑  ขณะรอให้ต้นกล้าผลิใบเลี้ยง...พวกผมก็มาแก้ปัญหาวิธีปลูกผักกันใหม่  ก็วิธีเดิมๆที่เคยทำมามันเหนื่อยมากและได้ผักมากินน้อยครับ ...อ้าว! ก็เรื่องดินไง...หน้าแล้งดินก็แข็งโป๊ก...พอเข้าหน้าฝน  ไม้ผลที่อุตส่าห์ปลูกกัน  พี่ๆน้องๆช่วยกันรดน้ำพรวนดิน ก็มีอันเป็นไป รากแช่น้ำยืนต้นตายหมดอีก...เฮ้อ...

       แต่พวกผมก็พบว่า  ต้นมะนาวที่ทดลองปลูกในวงท่อซีเมนต์กว่า ๑๐ ต้น  รอดตายหมด  เพราะน้ำท่วมไม่ถึงนะชิครับ  ดินที่ใช้ปลูกก็เป็นดินที่ซื้อมาแบบว่า ๓ ถุง  ๑๐๐ บาท  ต้องใช้กี่ถุงก็ลองคำนวณดูกันนะครับ...แพงครับแพง...

ก็คิดกันว่า   เราลองปลูกในล้อยางดู  ก็ลงมือซิครับ รออะไร...

             อันนี้ก็ลองปลูกในถุงปุ๋ยดูด้วย

      เมื่อมีปัญหา...ก็ต้องหาวิธีแก้...ก่อนอื่นก็เพิ่มพูนความรู้ให้แน่นๆก่อน...ก็ไปเรียนรู้เรื่อง การทำเกษตรอินทรีย์ที่ชุมชนศีรษะอโศก  อ.กันทรลักษณ์ จ.ศีรษะเกษกัน...ได้ผลครับ..กลับมาพวกผมก็หมักปุ๋ยทำดินกันเอง...ถ้าอยากรู้เรื่องอะไรอีกทีนี้ก็ถามอากู๋เอา...

      ดินก็พร้อม...ต้นกล้าโตแล้ว...ล้อยาง ถุงปุ๋ย แปลงปลูกพร้อม...ก็ปลูกซิครับรออะไร...
      ...ดูแล้วเข้าท่า...คราวนี้คงได้กินแน่ๆ...

................................................โปรดติดตามตอนจบกันนะครับ.........................................................

     คนเป็นพ่อแม่จะเลี้ยงลูกให้โตแต่ตัวไม่ได้  พ่อแม่ที่ดีต้องสร้างภูมิคุ้มกันให้ลูก  เมื่อเติบโตพวกเขาจะสามารถปรับตัวอยู่ในสังคมได้อย่างเหมาะสม  ไม่เป็นภาระต่อประเทศชาติ 

     ...การรู้จักหน้าที่  รู้จักใช้เวลาอย่างมีคุณค่าเป็นส่วนหนึ่งของภูมิคุ้มกันที่ดีของเด็กทุกคน   เราตระหนัก และเด็กๆที่นี่ก็ถูกบ่มเพาะเพื่อสิ่งนี้...

                                                    ...........