ครูข้างถนน
   
   เด็กเร่ร่อน หรือ เด็กข้างถนน หมายถึง เด็กที่ออกจากบ้าน เพราะทนสภาพบับคั้นต่างๆ นานา ภายในบ้านไม่ไหว เช่น ถูกลงโทษหรือทำร้ายรุนแรง ถูกข่มขืนกระทำชำเรา ถูกทอดทิ้งขาดการเอาใจใส่ดูแลจากครอบครัว เด็กเหล่านี้มีตั้งแต่อายุ 5 – 17 ปี ส่วนใหญ่เป็นเด็กชาย มาจากครอบครัวทุกฐานะ อาชีพ ทุกจังหวัด ประมาณกันว่าทั่วประเทศมีอยู่ราว 30,000 คน ส่วนใหญ่อยู่ในกรุงเทพฯ และเมืองใหญ่อื่นๆ เช่น เชียงใหม่ พัทยา อุดรธานี ขอนแก่น  เมื่อเด็กออกจากบ้านมาใช้ชีวิตเร่ร่อนแล้ว จะทำทุกอย่างเพื่อความอยู่รอด ตั้งแต่ขอทาน เช็ดกระจก เก็บขยะขาย รับจ้างทั่วไป จนถึงการทำผิดกฎหมาย ได้แก่ ลักขโมย ขายสิ่งเสพติด ค้าบริการทางเพศ ที่พักหลับนอน จะพักในที่ปลอดภัยจากการไล่จับของเจ้าหน้าที่ ได้แก่ ตึกร้าง ซอกสะพาน อุโมงค์ โบกี้รถไฟ สวนหย่อมสาธารณะ บางกลุ่มที่เข้าสู่วัยรุ่น และหาเงินได้ง่ายจากการทำสิ่งผิดกฎหมาย จะพัฒนาไปสู่การเช่าหอพัก
      ชีวิตเร่ร่อนเช่นนี้ จึงเสี่ยงต่อการติดโรคร้ายที่เกี่ยวกับการร่วมเพศ เสี่ยงต่อการติดตะรางเพราะทำผิดกฎหมาย เสี่ยงต่อการติดยาเสพติด เพราะชีวิตที่ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดและขาดโอกาสในการพัฒนาตนเองในทางที่ถูก ด้วยตะหนักถึงปัญหาเด็กเร่ร่อนดังที่กล่าวมา มูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก จึงได้จัดส่ง “ครูข้างถนน” รุกพบเด็กเร่ร่อนให้เร็วที่สุด เพื่อช่วยเด็ก และนำไปสู่การฟื้นฟูและพัฒนาคุณภาพเด็กในลำดับต่อไป

วัตถุประสงค์

1.เพื่อให้ความช่วยเหลือและคุ้มครองเด็กเร่ร่อนซึ่งตกอยู่ในภาวะยากลำบากโดยนำเด็กเข้ารับการฟื้นฟูและพัฒนาในบ้านสร้างสรรค์เด็ก
2. เพื่อส่งเด็กเร่ร่อนกลับคืนสู่ครอบครัว
3. เพื่อส่งเด็กเร่ร่อนไปยังองค์กรหรือหน่วยงานที่เหมาะสมกับเด็ก

การดำเนินงาน

1. ส่งครูข้างถนนไปตามพื้นที่ต่างๆ ที่สำรวจพบเด็กหรือได้รับแจ้งว่ามีเด็กเร่ร่อนใช้ชีวิตอยู่
2. ครูข้างถนนจะคลุกคลีและสร้างสัมพันธ์ที่ดีเพื่อสร้างความไว้วางใจให้กับเด็ก
3. นำเด็กที่ยินยอมพร้อมใจแล้ว เข้าสู่บ้านเปิดหรือหน่วยงานที่เหมาะสม เพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาเด็กต่อไป
4. ประสานงานกับหน่วยงานภาครัฐและเอกชนในลักษณะของเครือข่ายเพื่อร่วมกันป้องและแก้ไขปัญหาเด็กเร่ร่อนในภาพรวม 

ผู้รับผิดชอบโครงการ